Łokieć golfisty

ból łokcia

Łokieć golfisty (ang. medial epicondylitis) opisywany jako entezopatia nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej to zespół bólowy obejmujący przyczep mięśni zginaczy nadgarstka leżących po stronie przyśrodkowej stawu łokciowego, czasami pacjenci odczuwają ból promieniujący w dół po wewnętrznej stronie przedramienia i dochodzący do IV i V palca. Ból najczęściej nasila się podczas zginania nadgarstka i pronacji przedramienia.

Łokieć golfisty – objawy

W początkowym stadium zespołu łokcia golfisty ból może występować tylko na początku wykonywania danego ruchu. W zaawansowanym jest już na tyle silny, że całkowicie ogranicza wykonywanie czynności ruchowych, a nawet pojawia się w spoczynku. W związku z pojawiającymi się dolegliwościami pacjenci zaczynają unikać lub całkowicie zaprzestają wykonywania bolesnych ruchów, co w konsekwencji prowadzi do osłabienia siły mięśni zginaczy dłoniowych nadgarstka i pronatorów przedramienia. To z kolei ogranicza prawidłowe funkcjonowanie ręki. Kolejnym objawem łokcia golfisty jest tkliwość na dotyk w okolicy przednio-dolnej nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej. U niektórych osób występuje również uczucie sztywności w łokciu, szczególnie rano po przebudzeniu lub dłuższym unieruchomieniu.

Powodem rozwoju łokcia golfisty jest entezopatia obejmująca przyczep zginacza nadgarstka oraz mięśnia nawrotnego obłego. Rozwój zmian chorobowych związany jest z wykonywaniem ciągłej, naprzemiennej pracy koncentrycznej i ekscentrycznej mięśni zginających nadgarstek. Zmiany obserwuje się w okolicach przyczepu: zginacza promieniowego nadgarstka, dłoniowego długiego czy nawrotnego obłego. Dolegliwość bólowa jest konsekwencją nadwyrężenia mięśni zginaczy nadgarstka z towarzyszącym temu przeciążeniem mięśni dłoniowego długiego, zginacza powierzchownego palców i zginacza łokciowego nadgarstka.

Leczenie golfisty – diagnoza

            Rozpoznanie łokcia golfisty obejmuje dokładny wywiad i opis dolegliwości, badanie kliniczne oraz w przypadkach wątpliwych wykonanie dodatkowych badań obrazowych obejmujących USG oraz rezonans magnetyczny.

Leczenie golfisty – leczenie

  • Początkowo stosowane jest leczenie nieoperacyjne: modyfikacja aktywności fizycznej, okłady z lodu, stosowanie środków przeciwzapalnych.
  • Przy utrzymujących się objawach bólowych wykonuje się iniekcje z kortykosteroidów w pobliżu chorych ścięgien, uwalniają one od bólu, lecz nie rozwiązują problemu i nie leczą łokcia golfisty. Bardzo często pacjenci odczuwający poprawę stanu zdrowia szybko wracają do czynności obciążających rękę co prowadzi do nawrotu bólu i pogorszenia urazu.
  • Na wszystkich etapach leczenia istotną rolę odgrywa fizjoterapia. Program rehabilitacji obejmuje ćwiczenia izometryczne, a następnie intensywniejsze ćwiczenia z oporem.
  • W przypadkach przewlekłego zapalenia, gdy leczenie nieoperacyjne okazuje się niewystarczające, zalecany jest zabieg chirurgiczny. Polega ono na obniżeniu przyczepu zginaczy nadgarstka, usunięciu zapalnych tkanek i ponownym doszyciu ścięgien do kości. Dodatkowo usuwane są zmiany zwyrodnieniowe i zwapnienia w okolicy nadkłykcia. Po krótkim unieruchomieniu stawu, rozpoczyna się rehabilitacja polegająca na ćwiczeniu ruchów w łokciu i nadgarstku.

Po 6 tygodniach od zabiegu pacjent zaczyna ćwiczenia wzmacniające struktury mięśniowe

Leczenie golfisty – rokowania

Nieodpowiednio leczony łokieć golfisty z czasem ulegnie pogorszeniu. Właściwą rehabilitacją można ten proces chorobowy zatrzymać na wczesnym etapie lub spowolnić. Nieleczony łokieć golfisty może doprowadzić do trwałego uszkodzenia, a nawet niepełnosprawności ręki. Jeśli nie wyeliminowana zostanie przyczyna schorzenia, to nawrót choroby może nastąpić zarówno po leczeniu zachowawczym, jak i operacyjnym.

Ta strona wykorzystuje pliki cookies. Wchodząc na stronę akceptujesz naszą Politykę prywatności, tam też znajdziesz wszystkie informacje o plikach cookies.